Koncerty

Pieśni z bandurą

29 i 30.08.2020 r., godz. 12.15
Monokoncert
Plac jarmarku
Bandura jest ukraińskim instrumentem strunowym. Od średniowiecza przeszła długą drogę ewolucji. Bandura klasyczna miała 20-24 struny, spód był wycięty z jednolitego kawałka drewna, a płyta wierzchnia ze świerka lub sosny. Obecnie używane formy bandury (charkowska i kijowska) mają do 65 strun. Była ulubionym instrumentem kozaków. Niektórzy z nich z tureckiej niewoli wracali z wyłupionymi oczyma. Nie mogli ani walczyć, ani pracować, więc często przy dźwiękach bandury opiewali wojenne dzieje.

Jeszcze w średniowieczu na terenach dzisiejszej Ukrainy wędrowali od wsi do wsi, w towarzystwie chłopców przewodników, ślepi starcy. Na plecach nieśli kobzę lub bandurę. Grając na nich zarabiali na chleb. Wiadomość, że do wsi przybył kobziarz szybko docierała do wszystkich i mieszkańcy schodzili się by posłuchać starego mędrca. Dotykając czarodziejskich strun, gość opowiadał o tym, co działo się na ziemi ukraińskiej, w bylinach i dumach sławił kozaków, broniących rodzinnej ziemi przed wrogiem. Lirycznym śpiewem rozczulał słuchaczy do łez a wesołą piosenką wywoływał szczery śmiech. Kiedy kozacka dusza płakała i tęskniła za krajem czy za ukochaną dziewczyną, kochała i tęskniła razem z nią bandura. Ale kiedy kozak zaczynał piosenkę wesołą, każdy kto ją słyszał, zaczynał porywający taniec i serce kozackie napełniało się radością.