Warsztaty krawiecko-tkackie

Wykonanie: Paulina Kozłowska

29.08.2020 r., godz. 14.30
„Sakwy”
warsztaty krawieckie
Cech Krawców

30.08.2020 r., godz. 13.00
„Kontuszowy pas”
warsztaty krawieckie
Cech Krawców

Historia krawiectwa nie wiadomo czy zaczęła się od wygnania z raju, czy wtedy, gdy wytwarzanie ubrań i szycie stało się sztuką i kunsztem. W cechu krawców, w trakcie trwania Jarmarku Jarosławskiego, w tym roku odbędą się warsztaty związane z dwiema różnymi potrzebami, ówczesnego społeczeństwa. Powstaną sakwy, służące do przechowywania monet i nie tylko, które oprócz skrzyń posiadało większość kupców oraz pas kontuszowy noszony przez zamożnych m.in. jako ozdobę.

„Sakwy”

Ludzie noszą swoje rzeczy w różnorakich pojemnikach od czasów prehistorycznych. Neolityczny człowiek Ötzi miał na swoim wyposażeniu kilka torebek i pojemnik z kory brzozowej do przechowywania rozpałki. Gdy w trakcie rozwoju cywilizacji w końcu zrozumiano, że transakcje barterowe nie zawsze są tak samo opłacalne dla obu stron, do obiegu postanowiono wprowadzić jednolity środek płatniczy. Na początku były to rozmaite przedmioty, następnie kruszce, aż w końcu monety. Wraz z nimi przeciętny obywatel swojego kraju musiał wyposażyć się w dogodną formę przechowywania kosztowności. Sposobów było kilka. Jednym z nich były powszechnie noszone skórzane bądź lniane sakwy. Rozkwit popularności sakiewek przypada na czasy średniowiecza, kiedy były niezastąpione jeśli chodzi o przetrzymywanie drobiazgów takich jak pieniądze, klucze, grzebienie, pieczęcie czy dokumenty. Sakwy w Europie zachodniej były bardziej stonowane w porównaniu z Europą wschodnią czy południową, gdzie widoczne były wpływy wschodnie.

„Kontuszowy pas”

Jak znaczna część ówczesnego ubioru został zapożyczony z kultury Wschodu (Turcja, Persja). Szlachcic owijał się pasem kilka razy, przy czym końce zakładano misternie, by pas nie został pognieciony. Bywały pasy jednostronne, dwustronne i czterostronne, w zależności od opracowania wzoru. Pasy składano wzdłuż, przy czym jedna strona, bardziej ozdobna, była noszona od święta, a druga, skromniejsza, na co dzień. Często do pasa zawieszano rapcie do szabli. Początkowo pasy kontuszowe sprowadzano z zagranicy, pierwsze polskie manufaktury (zwane persjarniami) je wytwarzające powstały w XVII wieku. Znanym ośrodkiem produkcji był Słuck, gdzie persjarnią kierował w latach 1758-1776 polski Ormianin Jan Madżarski. Znana persjarnia istniała również od 1771 r. w Przeworsku, gdzie fabrykę jedwabiu założyła Zofia Lubomirska. Pas mówił wiele o jego właścicielu. Określał nie tylko status społeczny i materialny szlachcica, ale nawet wyznanie. Kolor pasa i jego węzeł oraz wzór niosły dodatkowe informacje. I tak złoty pas noszono w czasach pokoju, a karmazynowy obowiązywał w czasie wojen